درمان شکستگیها؛ گچگیری یا جراحی؟
در این مقاله میخوانید
- آیا همه شکستگیها نیاز به جراحی دارند؟
- گچگیری چه زمانی کافی است؟
- شکستگی داخل مفصلی چرا مهم است؟
- جوش خوردن چقدر طول میکشد؟
- آیا پلاک باید خارج شود؟
- سیگار روی جوش خوردن اثر دارد؟
- چه زمانی فیزیوتراپی لازم است؟
مقدمه
درمان شکستگیها؛ گچگیری یا جراحی؟ از آسیبهای مهم ارتوپدی است و میتواند پس از زمین خوردن، تصادف، آسیب ورزشی یا پوکی استخوان ایجاد شود. هدف درمان شکستگی فقط جوش خوردن استخوان نیست، بلکه بازگرداندن عملکرد طبیعی اندام، جلوگیری از بدجوش خوردن و حفظ حرکت مفصل است.
در بیماران مبتلا به «درمان شکستگیها؛ گچگیری یا جراحی»، علائم شایع شکستگی شامل درد، تورم، کبودی، حساسیت به لمس، محدودیت حرکت و گاهی تغییر شکل اندام است. تشخیص معمولاً با رادیوگرافی انجام میشود و در شکستگیهای پیچیده یا داخل مفصلی ممکن است CT scan لازم باشد.
در بیماران مبتلا به «درمان شکستگیها؛ گچگیری یا جراحی»، در شکستگیهای پایدار و کمجابجایی، درمان غیرجراحی با آتل، گچ یا بریس میتواند کافی باشد. در این شرایط پیگیری با عکس کنترل اهمیت دارد، چون برخی شکستگیها ممکن است پس از چند روز جابجا شوند.
در پیگیری درمان شکستگیها، گچگیری یا جراحی، وضعیت عملکردی بیمار در کنار درد اهمیت دارد. جراحی در شکستگیهای جابجا، ناپایدار، باز، خرد شده یا داخل مفصلی مطرح میشود. روشهایی مانند پلاک و پیچ، پین، نیل داخل استخوانی یا فیکساتور خارجی بر اساس محل و نوع شکستگی انتخاب میشوند.
در بیماران مبتلا به «درمان شکستگیها؛ گچگیری یا جراحی»، مراقبت بعد از درمان شامل بالا نگه داشتن عضو، حرکت دادن مفاصل آزاد، مراقبت از گچ یا زخم، پیگیری منظم و فیزیوتراپی در زمان مناسب است. سیگار، دیابت کنترلنشده و پوکی استخوان میتوانند روند جوش خوردن را کند کنند.
آناتومی و ساختار درگیر
در بیماران مبتلا به «درمان شکستگیها؛ گچگیری یا جراحی»، در شکستگی، پیوستگی استخوان مختل میشود. اهمیت درمان به محل شکستگی، درگیری مفصل، میزان جابجایی و وضعیت بافت نرم اطراف بستگی دارد.
علائم مهم
در این آسیب، درد ناگهانی پس از ضربه، تورم، کبودی، حساسیت موضعی و محدودیت حرکت شایع است. تغییر شکل، زخم باز، سردی اندام یا بیحسی میتواند نشانه جابهجایی شدید یا درگیری عصب و عروق باشد و ارزیابی فوری لازم دارد.
علل و عوامل خطر
در بیماران مبتلا به «درمان شکستگیها؛ گچگیری یا جراحی»، زمینخوردن، تصادف، ضربه ورزشی و در سالمندان کاهش تراکم استخوان از علل مهم هستند. محل شکستگی، انرژی ضربه و کیفیت استخوان بر میزان جابهجایی و انتخاب درمان اثر میگذارند.
تشخیص
در بیماران مبتلا به «درمان شکستگیها؛ گچگیری یا جراحی»، معاینه شامل بررسی پوست، نبض، حس و حرکت اندام است. رادیوگرافی پایه تشخیص است و در شکستگیهای داخل مفصلی یا خردشده، CT برای برنامهریزی دقیقتر استفاده میشود.
درمان غیرجراحی
اگر شکستگی پایدار و کمجابهجا باشد، آتل یا گچ همراه با عکسهای کنترل میتواند کافی باشد. بالا نگه داشتن اندام، کنترل تورم و حرکت مفاصل آزاد برای جلوگیری از خشکی اهمیت دارد.
درمان جراحی
در درمان شکستگیها، گچگیری یا جراحی، این نکات باید متناسب با محل درگیری و شدت علائم تفسیر شوند. جراحی شکستگی با هدف جااندازی و تثبیت قطعات انجام میشود. پلاک، پیچ، نیل یا فیکساتور خارجی بر اساس نوع شکستگی انتخاب میشوند.
مراقبت بعد از درمان
پس از درمان، وضعیت زخم یا گچ، درد، تورم و حس انگشتان باید پایش شود. شروع حرکت و فیزیوتراپی باید مطابق پایداری شکستگی و نظر جراح باشد تا هم جوشخوردن حفظ شود و هم خشکی کاهش یابد.
عوارض عدم درمان
در درمان شکستگی، تأخیر در درمان یا حفظنشدن راستای مناسب میتواند خطر خشکی، بدجوشخوردن یا جوشنخوردن و در برخی الگوها آسیب عصبی، عفونت یا آرتروز پس از ضربه را افزایش دهد.
تجربه جراح
در بیماران مبتلا به «درمان شکستگیها؛ گچگیری یا جراحی»، در تجربه بالینی من، کیفیت جااندازی شکستگی و شروع حرکت در زمان مناسب از مهمترین عوامل نتیجه خوب هستند. فقط جوش خوردن استخوان کافی نیست؛ عملکرد مفصل و اندام نیز باید حفظ شود.
آیا همه شکستگیها نیاز به جراحی دارند؟
جراحی بر اساس شدت آسیب، ناپایداری یا جابهجایی، وجود علائم عصبی و نتیجه درمان غیرجراحی تصمیمگیری میشود و برای همه بیماران لازم نیست.
گچگیری چه زمانی کافی است؟
شکستگی ناپایدار، جابهجا، باز یا داخل مفصلی میتواند به جااندازی یا جراحی نیاز داشته باشد. گچگیری یا آتل زمانی کافی است که شکستگی پایدار، کمجابهجا و دارای راستای قابل قبول باشد و این وضعیت در عکسهای کنترل حفظ شود.
شکستگی داخل مفصلی چرا مهم است؟
باقی ماندن پله یا فاصله بین قطعات میتواند حرکت مفصل را محدود کند و احتمال آرتروز پس از ضربه را افزایش دهد؛ بنابراین جااندازی دقیق اهمیت بیشتری دارد. در شکستگی داخل مفصلی، سطح صاف مفصل آسیب میبیند.
جوش خوردن چقدر طول میکشد؟
دوره بهبود درمان شکستگی به شدت آسیب، سن، وضعیت عمومی و روش درمان وابسته است و پس از معاینه و پیگیری میتوان زمانبندی واقعبینانهتری ارائه کرد.
آیا پلاک باید خارج شود؟
پلاک و پیچ اغلب بهصورت روتین خارج نمیشوند. خارج کردن آنها زمانی مطرح است که برجستگی و درد موضعی، عفونت، محدودیت حرکت یا مشکل اختصاصی دیگری ایجاد شده باشد و جوشخوردن کامل استخوان تأیید شود.
سیگار روی جوش خوردن اثر دارد؟
بله. نیکوتین و دود سیگار خونرسانی و فعالیت سلولهای استخوانساز را کاهش میدهند و خطر دیرجوشخوردن، جوشنخوردن و عفونت را بیشتر میکنند. قطع سیگار از زمان آسیب تا تکمیل جوشخوردن توصیه میشود.
چه زمانی فیزیوتراپی لازم است؟
در بیماران مبتلا به «درمان شکستگیها؛ گچگیری یا جراحی»، در بسیاری از موارد بله؛ فیزیوتراپی میتواند درد را کاهش دهد و قدرت و دامنه حرکت را بهتر کند، ولی نوع تمرین باید با تشخیص هماهنگ باشد.
شکستگی باز چیست؟
در درمان شکستگیها، گچگیری یا جراحی، این نکات باید متناسب با محل درگیری و شدت علائم تفسیر شوند. شکستگی باز یعنی بین محل شکستگی و محیط بیرون از طریق زخم پوستی ارتباط وجود دارد؛ حتی اگر استخوان دیده نشود. این وضعیت به دلیل خطر عفونت، نیازمند مراجعه فوری، آنتیبیوتیک و ارزیابی جراحی است.
درد زیر گچ چه زمانی خطرناک است؟
درد ناگهانی یا رو به افزایش، تغییر شکل، زخم، تب، بیحسی یا ضعف و کاهش واضح توان استفاده از اندام از نشانهها مراجعه سریع هستند.
آیا پوکی استخوان باید بررسی شود؟
بررسی عوامل خطر، آزمایشهای لازم و سنجش تراکم استخوان میتواند از شکستگی بعدی پیشگیری کند. در شکستگی ناشی از ضربه کمانرژی، بهویژه در زنان یائسه و افراد مسن، ارزیابی پوکی استخوان مهم است.
برای معاینه، بررسی مدارک تصویربرداری و انتخاب بهترین درمان میتوانید از طریق Orto.ir نوبت دریافت کنید.
دریافت نوبت ویزیت
- مراقبت شکستگی
- شکستگی مچ دست
- شکستگی ساعد
- شکستگی آرنج
- شکستگی ترقوه
- شکستگی قوزک پا
- گچگیری یا جراحی