تنگی کانال کمری؛ علائم، علتها و روشهای درمان
در این مقاله میخوانید
- لنگش عصبی چیست؟
- تفاوت با بیماری عروقی
- تصویربرداری و تشخیص
- درمان غیرجراحی
- چه زمانی جراحی مطرح میشود؟
لنگش عصبی چیست؟
تنگی کانال کمری بیشتر با سنگینی، درد یا بیحسی پا هنگام ایستادن و راهرفتن بروز میکند و با نشستن یا خمشدن به جلو کاهش مییابد. مسافت قابل راهرفتن و اثر علائم بر تعادل برای سنجش شدت مهماند.
تفاوت با بیماری عروقی
در لنگش عروقی درد بیشتر با مقدار فعالیت ارتباط دارد و نبضها یا پوست پا ممکن است غیرطبیعی باشند؛ در لنگش عصبی وضعیت ستون فقرات نقش بیشتری دارد. گاهی هر دو مشکل همزمان وجود دارند.
تصویربرداری و تشخیص
رادیوگرافی ایستاده راستا و ناپایداری احتمالی را نشان میدهد و MRI محل فشار بر اعصاب را بررسی میکند. شدت تنگی در تصویر باید با الگوی واقعی شکایت بیمار تطبیق داشته باشد.
درمان غیرجراحی
اصلاح فعالیت، تمرین در وضعیت قابلتحمل، تقویت عضلات، کنترل وزن و داروی مناسب میتوانند عملکرد را بهتر کنند. تزریق در بعضی بیماران تسکین موقت میدهد، ولی تنگی ساختاری را برطرف نمیکند.
چه زمانی جراحی مطرح میشود؟
کاهش پیشرونده توان راهرفتن، ضعف عصبی یا محدودیت شدید زندگی با وجود درمان مناسب میتواند دلیل بررسی رفع فشار جراحی باشد. نوع عمل و نیاز به فیوژن به ناپایداری و ساختار درگیر بستگی دارد.