شکستگی مچ دست؛ علائم، درمان و زمان جراحی
در این مقاله میخوانید
- شکستگی مچ دست چیست؟
- معاینه و تصویربرداری
- درمان بسته
- چه زمانی جراحی مطرح است؟
- مراقبت و بازگشت عملکرد
شکستگی مچ دست چیست؟
شایعترین الگو، شکستگی انتهای رادیوس است و ممکن است سطح مفصل، اولنا یا رباطهای مچ نیز درگیر شوند. جهت جابهجایی، خردشدگی و کیفیت استخوان بر پایداری و نتیجه اثر دارند.
معاینه و تصویربرداری
تغییر شکل، تورم و درد پس از افتادن شایعاند. حس عصب مدین، خونرسانی انگشتان و پوست بررسی میشود؛ رادیوگرافی رخ و نیمرخ پایه است و CT در بعضی شکستگیهای داخل مفصلی برای برنامهریزی کمک میکند.
درمان بسته
شکستگی پایدار و با راستای قابلقبول میتواند با آتل یا گچ درمان شود. بعضی شکستگیها پس از جااندازی دوباره جابهجا میشوند؛ به همین دلیل زمان عکس کنترل براساس الگوی شکستگی و نظر پزشک تعیین میشود.
چه زمانی جراحی مطرح است؟
جابهجایی سطح مفصل، کوتاهی یا زاویه نامطلوب، ناپایداری، شکستگی باز و فشار عصبی از عوامل مطرحکننده جراحیاند. سن بهتنهایی تعیینکننده نیست و نیاز عملکردی و کیفیت استخوان نیز سنجیده میشوند.
مراقبت و بازگشت عملکرد
حرکت انگشتان، بالا نگه داشتن دست و مراقبت از گچ از خشکی و تورم میکاهد. پس از تثبیت، دامنه حرکت و قدرت گرفتن بهتدریج بازمیگردد؛ تورم و خشکی ممکن است چند ماه ادامه داشته باشد.
پرسشهای رایج
آیا همه شکستگیهای مچ دست باید جااندازی شوند؟
خیر؛ فقط وقتی راستا نامناسب باشد یا عملکرد مفصل در خطر قرار گیرد، جااندازی مطرح میشود.
گزگز انگشتان بعد از شکستگی مهم است؟
بله، بهویژه در انگشتان شست تا میانی میتواند نشانه فشار عصب مدین باشد و باید بررسی شود.
چه زمانی میتوان از دست استفاده کرد؟
حرکت انگشتان معمولاً زودتر مجاز است، اما تحمل وزن و کار سنگین تا تأیید پایداری یا جوشخوردگی محدود میماند.
آیا پوکی استخوان باید بررسی شود؟
در شکستگی با ضربه کم، بهخصوص در سنین بالاتر، ارزیابی خطر پوکی استخوان و سقوط اهمیت دارد.